Press Reviews    BENELUX

USA ♦  CANADA ♦  UK ♦  BENELUX ♦  ITALY

alt-country.nl 2014-11

Vakmanschap is meesterschap, het is die oude reclameleus van Grolsch die de hele tijd bij me opkomt bij het beluisteren van I’ll See You Again (American Rural Records) van de Texaan Mark Jungers. Op dit inmiddels zevende album geen spetterende nieuwigheden die een seizoen de media zullen beheersen, maar met liefde en kunde gemaakte nummers die stuk voor stuk goed zijn. Johnson Farm gaat over een teruggetrokken gezin dat buiten het dorp op een boerderij woont. Als de dochter zichzelf per ongeluk doodschiet als ze met een pistool speelt, schiet de vader zich daarna ook een kogel door het hoofd. Is het echt zo gegaan? Dat is dan de vraag. Een voorbeeld hoe Jungers met woorden kan spelen is ook Plywood & Strings waarin de hoofdpersoon het zilverwerk van zijn moeder verkoopt om een gitaar te kunnen kopen en “Then I saw a fork just sticking in the road”. Echt fantastisch is Do You Still Care, over de alledaagsheid van de liefde. Jungers heeft voor deze plaat een mooie band om zich heen verzameld met o.a. Gurf Morlix op pedal steel en de befaamde Gabe Rhodes (zoon van Kimmie Rhodes) op accordeon. Pure pracht, deze americana, waarmee Jungers een veel groter publiek zou moeten verdienen. I’ll See You Again is verkrijgbaar via CDBaby.

Hugo Vogel

Roots Time 2014-06

Toen de Amerikaanse zanger en songschrijver Mark Jungers na een langjarige carrière als lid van de formatie 'The Masons' uit Austin, Texas in 2000 op plaat als soloartiest debuteerde met het album "Black Limousine" had hij allicht ook zelf niet gedacht dat hij twaalf jaar later nog altijd nieuwe soloplaten zou blijven uitbrengen.

Nadat hij met "One For The Crow" (2004), "Silos And Smokestacks" (2007) en "Whistle This" (2009) drie platen had uitgebracht als 'Mark Jungers & The Whistling Mules' koos hij er voor om de meer recente albums enkel onder zijn eigen naam op de markt los te laten. Zijn laatste release was het in 2011 verschenen album "More Like A Good Dog Than A Bad Cat" dat nu een opvolger kreeg met "I'll See You Again", zijn zesde volwaardige album waarvoor hij zowel zijn zangkwaliteiten als zijn capaciteiten als songschrijver verder heeft geperfectioneerd.

De twaalf door countrymuziek geïnspireerde Americana-liedjes die hij componeerde voor deze plaat zijn stuk voor stuk aangenaam beluisterbare nummers met catchy melodieën, mooie orkestratie en knap zangwerk van Mark Jungers. Openingstrack" I'll Be Home" is een schoolvoorbeeld van een Americana-song, terwijl het daaropvolgende "I Don't Want To Live There" meer country-invloeden vertoont en op iets van 'The Jayhawks' lijkt.

In "That's What They Say" zitten wat meer blueselementen zoals het mondharmonica en het instrumentale intermezzo van een bluesgitaar. Bij de beste songs op deze plaat rekenen wij de emo-ballads "Do You Still Care", "Wait" met intrigerende cello-begeleiding en het folky slotliedje "Ran Out Of Tears", de albumtiteltrack "I'll See You Again" die ook als ballad wordt gepresenteerd en het erg catchy nummer "What About You" met aanstekelijke instrumentatie op mondharmonica en mandoline.

We vermelden ook graag de medewerking van de gerenommeerde Gurf Morlix op pedal steel en gitaar en van Wes Green op mandoline, Adrian Schoolar op gitaar en dobro en Josh Flowers op basgitaar. Deze laatste drie muzikanten vormen al meer dan tien jaar zijn trouwe begeleidingsgroep 'The Whistling Mules'. Het vakmanschap en meesterschap van Mark Jungers straalt af van elke track op dit nieuwe album "I'll See You Again" en bevestigt nog maar eens wat voor een groot talent er in deze artiest schuil gaat. Je kunt met grote zekerheid stellen: We will for sure see him again!

(valsam)

Roots Time

Ik weet het, wat Mark Jungers doet is honderd keer en nog veel vaker al gedaan. Van de andere kant: een goed liedje kan telkens opnieuw worden uitgevonden, nietwaar? En dat doet deze singer-songwriter dan ook op zijn vijfde album "One for the Crow". Op de maar liefst veertien tracks schotelt deze begaafde zanger en gitaartokkelaar de luisteraar een voornamelijk akoestisch rootsgeluid voor, met af en toe een elektrisch scheur-uitstapje van de gitaar. Zijn rurale roots, zijn tijd on the road en zijn levenservaringen vormen daarbij vaak de ruggengraat voor zijn songs. Bluegrass, blues, pop en rock smelten samen. Hij toont zich een storyteller, een observant en een gevoelige geest, de typische eigenschappen van een lonesome liedjesmaker, gewoonweg zeer overtuigende staaltjes storytelling. Dat doet Jungers gewoon goed, mede dankzij een geoliede band om hem heen, genaamd The Whistling Mules. Ja, ja, de geest van Bob Dylan, Steve Earle, Townes van Zandt, Robert Earl Keen en Hank Williams is nadrukkelijk aanwezig in zijn folkmuziek die soms neigt naar country, maar ook duidelijk rock- en bluegrassinvloeden vertoont, die gewoon lekker in het gehoor ligt. "One for the Crow" is verreweg de sterkste cd die ons recentelijk uit Texas bereikte!

RootsTime, BE



alt-country forum

Ik weet het, wat Mark Jungers doet is honderd keer en nog veel vaker al gedaan. Van de andere kant: een goed liedje kan telkens opnieuw worden uitgevonden, nietwaar? En dat doet deze singer-songwriter dan ook op zijn vijfde album "One for the Crow". Op de maar liefst veertien tracks schotelt deze begaafde zanger en gitaartokkelaar de luisteraar een voornamelijk akoestisch rootsgeluid voor, met af en toe een elektrisch scheur-uitstapje van de gitaar. Zijn rurale roots, zijn tijd on the road en zijn levenservaringen vormen daarbij vaak de ruggengraat voor zijn songs. Bluegrass, blues, pop en rock smelten samen. Hij toont zich een storyteller, een observant en een gevoelige geest, de typische eigenschappen van een lonesome liedjesmaker, gewoonweg zeer overtuigende staaltjes storytelling. Dat doet Jungers gewoon goed, mede dankzij een geoliede band om hem heen, genaamd The Whistling Mules. Ja, ja, de geest van Bob Dylan, Steve Earle, Townes van Zandt, Robert Earl Keen en Hank Williams is nadrukkelijk aanwezig in zijn folkmuziek die soms neigt naar country, maar ook duidelijk rock- en bluegrassinvloeden vertoont, die gewoon lekker in het gehoor ligt. "One for the Crow" is verreweg de sterkste cd die ons recentelijk uit Texas bereikte!

RootsTime, BE

Als ik 's nachts wat langer op ben, en dat is nogal eens, gebruik ik de tijd om eens albums te beluisteren die ik mooi vind zonder verplichting tot het schrijven van een recensie. Deze keer was mijn nachtplaat "More Like A Good Dog Than A Bad Cat" van de Amerikaanse singer-songwriter Mark Jungers. Hij is geboren in Minnesota, en inmiddels ruim twintig jaar als muzikant actief in Austin, Texas.

In zijn muzikale carrière heeft hij samengespeeld met vele grote namen onder wie Fred Eaglesmith, Guy Clark, Walter Trout en Billy Joe Shaver en samen met o.a. Adam Carroll, Brock Zeman en Scott Nolan een hoeveelheid aan liedjes geschreven. "More Like A Good Dog Than A Bad Cat" is de zesde cd van Mark Jungers. Nergens hoor je op deze plaat een muzikant die de luisteraar wil overtreffen met zijn muzikale kunnen. Hij blaast je evenmin van je sokken. Dat maakt van deze cd een eerlijk album met songs in het countryblues, folkrock en altcountry genre.

Dertien sterke nummers, die vaak staan als een huis. De productie is door Jungers vrij naturel gehouden, waardoor instrumenten als de banjo, harmonica, piano, bouzouki en akoestische gitaar goed tot hun recht komen. "More Like A Good Dog Than A Bad Cat" is een constant album, met een bepaalde rauwe charme die na een aantal luisterbeurten boven komt drijven. Mark deelt op drie liedjes de schrijvercredits met Owen Temple en Adam Carroll. Vocale steun krijgt hij bovendien van Susan Gibson in de folkrocksong River Down en het countrybluesliedje Wasn't Think.


Dit is Amerikaanse rootsmuziek op zijn allerbest.

Johan Schoenmakers, altcountryforum, NL